Een reis door de zintuigen
Een reis door het oorverdovende geluid van een netwerkende eventbranche
Een reis langs inspiratie
in workshops,
in zakjes,
in collega’ s 

De flow van dingen
Ik dwaal door het zand van vroeger en nu
Het neemt me mee naar de geur van zee
Het zilte dek
Toen een ansichtkaart nog de aandacht kreeg
We zandkastelen bouwden, schelpen zochten
de geur van vers gebrande koffie je van binnen met warmte vulde 
Rituelen, vertrouwd en gelukkig 

We vertellen hier een verhaal
Maar maken onze woorden uit? 
Of is het hoe we staan?
Hoe we spreken? 
Geeft een kalmerende geur het verhaal flow?
Maken geprojecteerde visuals het verhaal levend?
Geeft een zwoele wind het verhaal warmte? 

Maar niets is wat het lijkt 
Toch? 
Of toch wel?
Is jouw verhaal ook mijn verhaal?
Of vullen wij elkaar aan?
Is een dennenappel iets om aan te pulken?
Does it bring back Christmas memories? 
Of laat je eekhoorns erover spreken?

Wordt inspiratie wel gevonden in zintuigen?
Of wordt het gevonden in ons? 
De mensen, het samenzijn?
Nieuwe gezichten,
nieuwe gedachten,
nieuwe inzichten,
nieuwe kansen
Een nieuwe horizon om onze reis te vervolgen
Een nieuw hoofdstuk in ons verhaal
En ondanks dat onze zintuigen hierbij helpen, 
zijn het de mensen die elkaar inspireren 
Wij zijn de magie
De buigende lepel

Mijn rode hartjes, mijn passie
Een USB stick, water, schelpen, parfum 
Een foto van een kind
Gaven ons nieuwe verhalen

Zo gesloten als we normaal kunnen zijn
Zo open zijn we hier
Ons geconditioneerd gedrag wordt verbroken
Als een legioen op het WK binnen de eventbranche,
zijn we hier…. samen 

En nietjes zorgen voor verbinding
Elastiek toonde zijn vergankelijkheid
Ik voel me vrij om te kiezen
Om te delen
Te ontdekken dat niet alles los zand is
Dat zich ook in hard materiaal 
Een zacht verhaal bevindt 

Wat vanochtend een nieuw gezicht was, is nu een bekende 
Een bekende waar we verder mee gaan
Een samenwerking is net zo goed een 'jumpingboard for a breakthrough'

“I am not afraid, I was born to do this” - Joan of Arc

A moment of silence
of inner me
stepping into discovery
a moment before ink connected with you
creatively
Li
Li like in line
line like in me with you
even you far away
virtually
joined the journey
sharing a love of learning curiosity and play
flying on the wings of captain Kurt
sharing insides of ancient ways
from Appreciative Inquiry, Theory U and
Etymology about Li.

Theories trying to help you, them and me
into doing with tools in abundance
from pen & paper to beta and working technology.
Autonomy
to me is open to me
to invite to ask to act to dream
to share.

We might look so different
yet we were all once children
all born artists like Picasso once said
making our world we played.

It takes an artist to know an artist
embrace their techniques vision and dreams
invite them on your way
for the artists are ancient, evolving
no fear
coming your way

We zijn op de wereld voor  mekaar voor mekaar
om u te helpen niet waar!
We hebben met zijn allen iets verkeerds gedaan
Dat zegt de radicaal die in de verte, in de wereld achter mijn remote control,
hier in het westen angsthazen zaait.
En ik hoor alleen maar van hen, die met die baarden
die van dat Allah u Akbar!
En zie een terrorist die uit elkaar vliegt
In vele stukjes martelaar
de journalist oogst dit spektakel en zaait hoge kijkcijfers
en weer wat radicalen,.. om u te helpen niet waar.

Wat is mijn grens
Bewaken zegt de theorie
Maar dat is dus kapot moeilijk
Verplaatsen in jezelf en de ander
altijd transparant zijn
niet meegaan in wij en zij
O ja, niet handelen naar je angst
zijn handvatten om te handelen

Koker kijken met Pauw en Witteman
Islam en terrorisme… afgelikte boterham
Maar het verkoopt als zoete broodjes
… later porno op tv.
Maar de meeste radicalen krijgen heden ten dage
voor hun naam geen eer. De Hooligans, de koppelbazen
de extremisten van het geld, de zuidas en de neonazi’s,
pedofielen en game magnaten
die nachten lang tussen ‘de wereld draait door’
en de wekker in de morgen
doden voor het spel… en hoeveel doden
kent de crisis? En hoe in Godsnaam krijgen we dat allemaal verbonden?
Daar draait het namelijk om ‘Verbinden’
want we zijn er voor mekaar .
maar dat is kapot moeilijk man

De een begint met een Arabische groet
de ander weet het niet en zoekt
soms denkt men daardoor met 1-0
achter te staan.

Veel jongeren die vatbaar zijn
kunnen niet tegen onrecht en onderdrukking van de zwakkere en autoriteit
Amsterdam verliest hen aan anderen die over de grens staan
en kunnen communiceren

Amsterdam verliest hen aan hen die zeggen
dat daar wel perspectief is, aandacht
dat ze daar nuttig zijn.

Amsterdam verliest hen
Die willen geven aan de hand
die zegt te zullen voeden
aan de hand die hoop zegt te geven

Tsja, we hebben met zijn allen iets verkeerds  gedaan
Komt u er nog uit?
Wat is er eigenlijk, achter mijn remotecontrol,
Nog extreem op onze buis.
Wat is ons Utopia? De militair die in Irak
zorgt voor het zwarte goud in onze auto
De idealist van 15 die  in Syrie voor mensenrechten strijdt
en doet wat zijn overheid nalaat.
voor elkaar voor elkaar… om te helpen.
Ik wens op deze wereld dat alle radicalen en alle extremisten
een weg terug naar huis moge vinden
niet een zwarte niet een witte maar met wat grijze tinten
waar ze gezien, gehoord, geliefd en herkend worden.
waar ze niet als tweede rangs, vreemde vogel of zwart schaap
achter een scherm of in duizend stukjes martelaar
in eenzaamheid verdwijnen.
ik wens dat onze harten die nu kloppen hier in de zaal
vele andere mogen raken, dat het goed wint van het kwaad
Dat angsthazen knuffelkonijnen mogen zijn…
en ja… we hebben met zijn allen iets totaal verkeerds gedaan.

En dat zullen we altijd blijven doen… hier en daar.
Daarom zijn we op de wereld, goed en slecht
voor MEKAAR

Wat zou jij doen?
Wat zou jij doen als jij je zo voelt?Als je ziet dat je makkelijk
een weg kan vinden.
Een enkeltje Lone Wolf of meeliften.
Wie wil niet een positief zelfbeeld?
Zelfs al heb je een baard of hoofddoek
ook dan wordt je enorm op de proef gesteld
Zelfs de sleutelfiguur opent niet alle deuren

Wie je ook bent je wordt verwacht
altijd eerlijk en puur te zijn
met kennis van Taboes
en bewaken van je grens

Een grens waarvan je constant
bewust dient te zijn
Ja het begint bij jou…
en mij.
Maar die grens kan je in overleg
verleggen.
Want jouw grens is niet die van mij
het is onze grens
die stap is gezet vandaag
ook met de jongere erbij
en als het TE wordt
dan zei mijn oma altijd
‘en de oude zielen hebben vaak gelijk’
als het te wordt
dan is het tijd voor de andere Li

maar dat is kapot moeilijk man!

Onderstaand gedicht is geschreven ter afsluiting van een bijeenkomst over de zorgtransitie voor consultatiebureau medewerkers GGD Hollands Midden.

Geschreven en voorgedragen door Martijn Timmermans en Robin van Krieken